ACEGA | Asociación Galega de Celíacos 981 104 467 - 679 461 003 | [email protected]
Atención ao público: Martes - Xoves: 9:30 a 13:30. Mércores: 9:30 a 13:30 - 17:00 a 19:30

“En mi trabajo en Acega aporto ayuda, concienciación y pasión”

Soy Nuria Colmenero Lama, trabajadora de ACEGA, soy la responsable del Departamento de Restauración y Seguridad Alimentaria, impartiendo formaciones a establecimientos, recogiendo muestras para analíticas, solventando dudas de los establecimientos asesorados, gestionando incidencias y comprobando que el protocolo se cumpla correctamente en todos.

Además de estar de apoyo en el departamento de administración y atención al socio.

La primera vez que escuché hablar de la enfermedad fue con 19 años cuando estudié dietética y nutrición, al hablar de los tipos de dietas. Pero al poco tiempo le detectaron la enfermedad celíaca a mi prima por casualidad, ya que era asintomática y le había salido un bultito en el cuello y su médica decidió hacerle una analítica completa, incluyendo los parámetros de la celiaquía.

ACEGA supone dos cosas para mí, por un lado como persona supone ESPERANZA, esa esperanza con la que se encuentran todos los que padecen esta enfermedad. Cuando salen de esa consulta y se les viene el mundo encima porque no saben por donde empezar, qué comer, o qué no comer, cómo hacerlo de forma correcta o si podrán llevar o no una vida totalmente normal a partir de ese instante, y ACEGA es ese halo de esperanza donde todo el mundo encuentra respuesta a las miles de preguntas que se les pasan por la cabeza cuando los diagnostican.

Y como trabajadora de ACEGA, supone AMAR LO QUE HAGO, desde siempre quise dedicarme a la seguridad alimentaria, a la formación y contribuir en el avance y aquí me siento realizada, siento que cada día estoy aportando un poquito más a que esta enfermedad sea más fácil de llevar, me considero una más de las personas que padecen esta enfermedad, porque trato día a día con ellas, me pongo en su piel, empatizo con ellas, intento ayudarlas y siento que disfruto trabajando y eso es lo más importante.

La importancia que tiene, es realmente la que le queramos dar, ya que en mi entorno se trata con normalidad porque ya estamos acostumbrados y se puede hacer una vida totalmente normal y, aunque todavía queda mucho por avanzar, no es lo mismo padecer esta enfermedad hoy que hace años. Cada vez es más sencillo gracias a asociaciones como ACEGA, que facilitan toda la información e intentan ayudar en todo. En casa por supuesto, que tener un entorno celíaco te hace estar más a alerta para no contaminar, identificar correctamente alimentos… pero fuera de casa es donde aún cobra más importancia si cabe ACEGA, ya que gracias al asesoramiento gratuito a través del Proyecto de Restauración en Galicia Sin Gluten, se puede comer fuera de casa cada vez en más establecimientos de forma segura y siempre eso sí, vamos a comer a establecimientos donde la gente celíaca que me rodea pueda comer sabiendo que es seguro.

El primer consejo que le daría es que no cunda el pánico, ya que parece que el mundo se te viene encima pero como siempre digo yo, para mirar el lado positivo, es una enfermedad que no requiere medicación y que es comer distinto por obligación no por elección y a parte de los altos costes que esto supone, el resto es algo que no implica que nuestro sistema autoinmune esté deprimido, y eso es algo que no ocurre con todas las enfermedades, por lo que lo primero es acudir a ACEGA para informarse y formarse y poder tener un conocimiento pleno de lo que esta enfermedad supone y la otra cosa más importante es aprender a leer etiquetas, por muy raro que parezca pero es una de las cosas más fundamentales.

El principal problema con el que se encuentra un celíaco es la falta de información en todos los sitios y la falta de formación de los profesionales muchas veces que dificulta que se pueda salir a comer fuera, comprar con facilidad productos… por eso es importante acudir a nosotros, para poder hacer más llevadero todo el proceso.

ACEGA es uno de los motores del colectivo celíaco en el momento del diagnóstico, ya que se sienten perdidos y en ACEGA encuentran respuestas a las miles de preguntas que te haces en esa consulta médica. Se les facilita toda la información para su día a día, para hacer las cosas bien en casa y saber que sí y que no y para poder llevar también una vida social más normal, que es quizás lo más complicado. Se llevan a cabo actividades para todos los grupos de edad de soci@s de ACEGA, y se trata de que el colectivo celíaco pueda ser uno más en la sociedad a todos los niveles.

Ayuda, concienciación y pasión. Esas serían las 3 palabras que definen lo que yo aporto:

Ayuda porque tanto a nivel personal como ahora profesional creo que es lo que más se necesita en ese colectivo porque hay mucho desconocimiento y me gusta ayudar a que todo el mundo pueda llevar una vida lo más normal posible con esta enfermedad.

Concienciación porque imparto formaciones en establecimientos de hostelería, panadería, coles, ludotecas, centros de FP, universidades y creo que es algo que va ayudar a que esto llegue a más gente y cada vez sea algo más instaurado en nuestra sociedad y que sean cada vez más los que conocen la enfermedad frente a los que no.

Y pasión porque siento que la pasión con que yo vivo este trabajo y esta divulgación sin ser celíaca pero pareciéndolo es algo que ayuda a que la gente cuando le cuentas algo en lo que tú crees firmemente y se lo transmites con tanta pasión, se sienten menos solos y ayuda a que empaticen con la situación que puede vivir una persona celíaca y por lo tanto ayuda a que tengan más ganas de hacer cosas para que los celíac@s se sientan más integrados en su restaurante, colegio, casa.

————————————————————————————————————————-

Mi conclusión es que mi trabajo en esta asociación tiene un poco de todo, como es ayudar, empatizar, divulgar, concienciar, prevenir…y ver que vas sumando gente que cree en lo que haces, es muy satisfactorio, por eso, aunque queda mucho camino que recorrer, granito a granito sé que vamos a hacer una sociedad más empática e inclusiva.

Leave a Reply

“No meu traballo en Acega aporto axuda, concienciación e pasión”

Son Nuria Colmenero Lama, traballadora de ACEGA, son a responsable do Departamento de Restauración e Seguridade Alimentaria, impartindo formacións a establecementos, recollendo mostras para analíticas, solventando dúbidas dos establecementos asesorados, xestionando incidencias e comprobando que o protocolo se cumpra correctamente en todos. 

Ademais de estar de apoio no departamento de  administración e atención ao socio.

A primeira vez que escoitei falar da enfermidade foi con 19 anos cando estudei dietética e nutrición, ao falar dos tipos de dietas. Pero ao pouco tempo detectáronlle a enfermidade celíaca á miña curmá por casualidade, xa que era asintomática e saíulle un bultiño no pescozo e a súa médica decidiu facerlle unha analítica completa, incluíndo os parámetros da celiaquía.

ACEGA supón dúas cousas para min, por unha banda como persoa supón ESPERANZA, esa esperanza coa que se atopan todos os que padecen esta enfermidade. Cando saen desa consulta e vénselles o mundo encima porque non saben por onde empezar, que comer, ou que non comer, como facelo de forma correcta ou si poderán levar ou non unha vida totalmente normal a partir dese instante, e ACEGA é ese halo de esperanza onde todo o mundo atopa resposta aos miles de preguntas que se lles pasan pola cabeza cando os diagnostican.

E como traballadora de ACEGA, supón amar o que fago, desde sempre quixen dedicarme á seguridade alimentaria, á formación e contribuír no avance e aquí síntome realizada, sinto que cada día estou a achegar un pouquiño máis a que esta enfermidade sexa máis fácil de levar, considérome unha máis das persoas que padecen esta enfermidade, porque trato día a día con elas, póñome na súa pel, empatizo con elas, tento axudalas e sinto que gozo traballando e iso é o máis importante.

A importancia que ten, é realmente a que lle queiramos dar, xa que na miña contorna trátase con normalidade porque xa estamos afeitos e pódese facer unha vida totalmente normal e aínda que queda moito por avanzar, non é o mesmo padecer esta enfermidade hoxe que hai anos. Cada vez é máis sinxelo grazas a asociacións como ACEGA, que facilitan toda a información e tentan axudar en todo. Na casa por suposto, que ter unha contorna celíaca faiche estar máis a alerta para non contaminar, identificar correctamente alimentos… pero fóra de casa é onde aínda cobra máis importancia se cabe ACEGA, xa que grazas ao asesoramento gratuíto a través do Proxecto de Restauración en Galicia Sen Glute, pódese comer fóra de casa cada vez en máis establecementos de forma segura e sempre iso si, imos comer a establecementos onde a xente celíaca que me rodea poida comer sabendo que é seguro.

O primeiro consello que lle daría é que non renda o pánico, xa que parece que o mundo se che vén enriba pero como sempre digo eu, para mirar o lado positivo, é unha enfermidade que non require medicación e que é comer distinto por obrigación non por elección e a parte dos altos custos que isto supón, o resto é algo que non implica que o noso sistema autoinmune estea deprimido, e iso é algo que non ocorre con todas as enfermidades, polo que o primeiro é acudir a ACEGA para informarse e formarse e poder ter un coñecemento pleno do que esta enfermidade supón e a outra cousa máis importante é aprender a ler etiquetas, por moi raro que pareza pero é unha das cousas máis fundamentais.

O principal problema co que se atopa un celíaco é a falta de información en todos os sitios e a falta de formación dos profesionais moitas veces que dificulta que se poida saír a comer fóra, comprar con facilidade produtos… por iso é importante acudir a nós, para poder facer máis levadeiro todo o proceso.

ACEGA é un dos motores do colectivo celíaco no momento do diagnóstico, xa que se senten perdidos e en ACEGA atopan respostas ás miles de preguntas que te fas nesa consulta médica. Facilítaselles toda a información para o seu día a día, para facer as cousas ben na casa e saber que si e que non, e para poder levar tamén unha vida social máis normal, que é quizais o máis complicado. Levanse a cabo actividades para todos os grupos de idade de soci@s de ACEGA, e trátase de que o colectivo celíaco poida ser un máis na sociedade a todos os niveis.

Axuda, concienciación e paixón. Esas serían as 3 palabras que definen o que eu achego:

Axuda porque tanto a nivel persoal como agora profesional creo que é o que máis se necesita nese colectivo porque hai moito descoñecemento e gústame axudar a que todo o mundo poida levar unha vida o máis normal posible con esta enfermidade. 

Concienciación porque imparto formacións en establecementos de hostalería, panadería, coles, ludotecas, centros de FP, universidades e creo que é algo que vai axudar a que isto chegue a máis xente e cada vez sexa algo máis instaurado na nosa sociedade e que sexan cada vez máis os que coñecen a enfermidade fronte aos que non. 

E paixón porque sinto que a paixón con que eu vivo este traballo e esta divulgación sen ser celíaca pero parecéndoo é algo que axuda a que a xente cando lle contas algo no que a ti crees firmemente e transmítesllo con tanta paixón, séntense menos sós e axuda a que empaticen coa situación que pode vivir unha persoa celíaca e por tanto axuda a que teñan máis ganas de facer cousas para que os celíac@s se sintan máis integrados no seu restaurante, colexio, casa.

————————————————————————————————————————-

A miña conclusión é que o meu traballo nesta asociación ten un pouco de todo, como é axudar, empatizar, divulgar, concienciar, previr…e ver que vas sumando xente que cre no que fas, é moi satisfactorio, por iso, aínda que queda moito camiño que percorrer, grauciño a grauciño sei que imos facer unha sociedade máis empática e inclusiva

Leave a Reply

Close
Cart (0)

No products in the cart. No products in the cart.