ACEGA | Asociación Galega de Celíacos 981 104 467 - 679 461 003 | [email protected]
Atención ao público: Martes - Xoves: 9:30 a 13:30. Mércores: 9:30 a 13:30 - 17:00 a 19:30

“Para mí supuso un mazazo, porque era la primera vez que nos enfrentábamos a una enfermedad crónica en la familia y me sentí vulnerable, dolida y abrumada“

Pilar Vence, socia de ACEGA desde 2010, año en el que diagnosticaron a una de mis hijas de enfermedad celíaca. En 2014 me presenté cómo voluntaria para ser delegada de la Asociación en la zona de Pontevedra y alrededores, desde 2016 formo parte de la Junta Directiva y desde 2020 secretaria de la misma.

¿Cuándo escuchaste hablar por primera vez de la enfermedad celíaca cómo reaccionaste?

Había escuchado alguna vez hablar de la enfermedad, pero no sabía bien lo que era, cuando realmente supe de la enfermedad fue cuando diagnosticaron a mi hija pequeña y para mí supuso un mazazo, porque era la primera vez que nos enfrentábamos a una enfermedad crónica en la familia y me sentí vulnerable, dolida y abrumada, todo a un mismo tiempo. La niña tenía solo 4 años y fue muy duro tener que quitarle alimentos que a ella le gustaban y decirle que no podía volver a tomarlos.

¿Que supone ACEGA para ti?

Desde el principio ACEGA fue mi gran apoyo y punto de información. Supe que una amiga de mi hija también era celíaca y fue su madre la que me habló inicialmente de la Asociación, llamé sin pensarlo dos veces y tuve una charla con la delegada de Pontevedra, Isabel, que me ayudó desde el primer momento, facilitándome información y comprensión. Me ayudó a normalizar la enfermedad y a hacer el cambio de dieta con seguridad y sin dramas.

¿Qué importancia tiene en tu día a día el hecho de que tú (o tu entorno) sea celíaco/a?

La enfermedad en el entorno familiar y de amistades está totalmente normalizada. Desde el principio asistimos a jornadas, reuniones, comidas, cursos de cocina, organizados por ACEGA, y podemos decir que toda la familia adquirimos un gran conocimiento de la enfermedad celíaca por lo que somos quien de explicárselo a cualquiera de manera sencilla. Nunca pensamos en reducir nuestra vida social por ese hecho y tratamos de normalizar la situación todo lo que podemos, pero es cierto que comer fuera de casa, asistir a fiestas y eventos o viajar es mucho más complicado de lo que quisiéramos. Hay gente estupenda en el sector de la hostelería, dispuesta a hacer lo que sea para que puedas comer con normalidad, pero también hay muchos a los que les falla la empatía. Aún queda mucho por hacer a nivel de restauración y no digamos institucional. Todas las administraciones hablan de la no exclusión de nadie, pero luego se organizan cientos de fiestas gastronómicas en las que las celíacas y los celíacos no pueden participar.

¿Qué consejos le darías a alguien que acaba de ser diagnosticado/la con la enfermedad celíaca?

Aquí lo tengo claro, el único consejo es que se ponga en contacto con la asociación de celíacos de su comunidad. Allí encontrará toda la información y apoyo necesarios.

¿Cuál es el principal problema que encuentra un celíaco en su día a día?

En la vida cotidiana, en casa, los problemas son el elevado precio de los productos sin gluten y la dificultad de encontrar productos específicos frescos (no envasados), sin entrar a hablar de la baja calidad nutricional de muchos de ellos. Cada vez tenemos más obradores que hacen productos sin gluten, pero no los hay en todas las localidades y los precios son elevados. Estamos muy agradecidos a los obradores que trabajan para hacer nuestra vida más fácil, pero pienso que las administraciones tienen que subvencionar el precio de estos productos igual que se subvencionan los medicamentos.

¿Que hace ACEGA para apoyar/ayudar al colectivo de celíacos?

En primer lugar, estar ahí, para aconsejar, escuchar, informar a los recién diagnosticados. A partir de ahí ofrecemos asesoramiento sobre cómo llevar una dieta sin gluten correctamente, contando con un servicio de nutrición gratuito para nuestras socias y socios. Realizamos actividades en las distintas ciudades de Galicia, en las que pueden participar todos los socios y sus familias, tales como cursos de cocina, fiestas de Navidad, etc. También ofrecemos formación tanto para los socios como para el personal de hostelería. El programa “restauración en Galicia sin gluten” ofrece formación gratuita a todos los locales de restauración que quieran ofrecer un menú seguro, libre de gluten. A nivel de toda Galicia hacemos una feria anual para todas las socias y socios, en la que degustamos un menú sin gluten, y también hacemos una jornada de formación y encuentro que va variando su localización para llegar a todos los socios y socias. También es importante para nosotros la divulgación de la enfermedad, por lo que estamos presentes en ferias de la salud, hacemos publicaciones diversas (recetarios, cuentos, folletos informativos…), y solicitamos reuniones con las diferentes administraciones para abrir canales de colaboración. En resumen, intentamos hacer todo lo que esté en nuestras manos para facilitar la vida de los celíacos y celíacas de Galicia.

¿Qué tratas de aportar tu al colectivo?

Trabajo con ilusión para conseguir que el día a día de cada celíaca y celíaco sea más fácil, que se sientan comprendidos y que sientan que forman parte de un colectivo fuerte y unido. Siempre tuve claro que la unión hace la fuerza y que las cosas no se consiguen porque sí, sino trabajando. El asociacionismo es importantísimo, es la herramienta que tenemos para hacernos visibles y conseguir la integración.

“Para min supuxo un mazazo, porque era a primeira vez que nos enfrontábamos a unha enfermidade crónica na familia e sentinme vulnerable, doída e abrumada”

Pilar Vence, socia de ACEGA desde 2010, ano no que diagnosticaron a una das miñas fillas de enfermidade celíaca. En 2014 presenteime como voluntaria para ser delegada da Asociación na zona de Pontevedra e arredores, desde 2016 formo parte da Xunta Directiva e desde 2020 son secretaria da mesma.

Cando escoitaches falar por primeira vez da enfermidade celíaca como reaccionaches?

Tiña escoitado algunha vez falar da enfermidade pero non sabía ben o que era, cando realmente souben da enfermidade foi cando diagnosticaron á miña filla pequena e para min supuxo un mazazo, porque era a primeira vez que nos enfrontábamos a unha enfermidade crónica na familia e sentinme vulnerable, doída e abrumada, todo a un tempo. A nena tiña só 4 anos e foi moi duro ter que quitarlle alimentos que a ela lle gustaban e dicirlle que non podía volver tomalos.

Que supón ACEGA para ti?

Desde o principio ACEGA foi o meu gran apoio e punto de información. Souben que unha amiga da miña filla tamén era celíaca e foi a súa nai a que me falou inicialmente da Asociación, chamei sen pensalo dúas veces e tiven unha charla coa delegada de Pontevedra, Isabel, que me axudou desde o primeiro momento, facilitándome información e comprensión. Axudoume a normalizar a enfermidade e a facer o cambio de dieta con seguridade e sen dramas.

Que importancia ten no teu día a día o feito de que ti (ou o teu entorno) sexa celíaco/a?

A enfermidade no entorno familiar e de amizades está totalmente normalizada. Desde o principio asistimos a xornadas, reunións, comidas, cursos de cociña, organizados por ACEGA, e podemos dicir que toda a familia adquirimos un gran coñecemento da enfermidade celíaca polo que somos quen de explicarllo a calquera de maneira sinxela. Nunca pensamos en reducir a nosa vida social por ese feito e tratamos de normalizar a situación todo o que podemos pero é certo que comer fora da casa, asistir a festas e eventos ou viaxar é moito mais complicado do que quixéramos. Hai xente estupenda no sector da hostalería, disposta a facer o que sexa para que poidas comer con normalidade, pero tamén hai moitos aos que lles falla a empatía. Aínda queda moito por facer a nivel de restauración e non digamos institucional. Todas as administracións falan da non exclusión de ninguén, pero logo organízanse centos de festas gastronómicas nas que as celíacas e os celíacos non poden participar.

Que consellos lle darías a alguén que acaba de ser diagnosticado/a coa enfermidade celíaca?

Aquí teñoo claro, o único consello é que se poña en contacto coa asociación de celíacos da súa comunidade. Alí encontrará toda a información e apoio necesarios.

Cal é o principal problema que atopa un celíaco no seu día a día?

Na vida cotiá, na casa, os problemas son o elevado prezo dos produtos sen glute e a dificultade de atopar produtos específicos frescos (non envasados), sen entrar a falar da baixa calidade nutricional de moitos deles. Cada vez temos mais obradoiros que fan produtos sen glute, pero non os hai en todas a localidades e os prezos son elevados. Estamos moi agradecidos aos obradoiros que traballan para facer a nosa vida mais doada, pero penso que as administracións teñen que subvencionar o prezo destes produtos igual que se subvencionan os medicamentos.

Que fai ACEGA para apoiar/axudar ao colectivo de celíacos?

En primeiro lugar, estar aí, para aconsellar, escoitar, informar aos recentemente diagnosticados. A partir de aí ofrecemos asesoramento sobre como levar unha dieta sen glute correctamente, contando con un servizo de nutrición de balde para as nosas socias e socios. Realizamos actividades nas distintas cidades de Galiza, nas que poden participar todos os socios e as súas familias, tales como cursos de cociña, festas de Nadal, etc. Tamén ofrecemos formación tanto para os socios como para o persoal de hostalería. O programa “restauración en Galicia sen glute” ofrece formación de balde a tódolos locais de restauración que queiran ofrecer un menú seguro, libre de glute. A nivel de toda Galicia facemos unha feira anual para todas as socias e socios, no que degustamos un menú sen glute, e tamén facemos unha xornada de formación e encontro que vai variando a súa localización para chegar a tódolos socios e socias. Tamén e importante para nós a divulgación da enfermidade, polo que estamos presentes en feiras da saúde, facemos publicacións diversas (receitarios, contos, folletos informativos…), e solicitamos reunións coas diferentes administracións para abrir canles de colaboración. En resumo, tentamos facer todo o que estea nas nosas mans para facilitar a vida dos celíacos e celíacas de Galiza.

Que tratas de aportar ti ao colectivo?

Traballo con ilusión para conseguir que o día a día de cada celíaca e celíaco sexa mais doado, que se sintan comprendidos e que sintan que forman parte dun colectivo forte e unido. Sempre tiven claro que a unión fai a forza e que as cousas non se conseguen porque si, senón traballando. O asociacionismo é importantísimo, é a ferramenta que temos para facernos visibles e conseguir a integración.

Close
Cart (0)

No products in the cart. No products in the cart.